Ömer Karapınar

Pek çok genç üniversite sınavı gibi oldukça can sıkıcı bir süreci geçirip üniversite sıralarına geldiğinde deyim yerindeyse “sudan çıkmış balık” halinde olur. Yeni bir okul, yeni insanlar, yeni dersler, yeni yeni yeni… Kısacası neredeyse atılan her adımın başında yeni kelimesinin olduğu bir hayat… Tabi bütün bu “yeni”ler arasında bir başka yeni de “amaçlar ve hedefler”in başına gelir. Öncelikli koyulan hedef çoğunlukla “daha iyi bir bölüme/üniversiteye geçiş yapmak” olur. Sonrasında ise ilk araştırılan şey “Başka bir üniversitedeki aynı bölüme geçiş yapmak dikey mi oluyordu? Yatay mı?” ya da “Başka bir bölüme geçiş nasıl oluyor?” sorusunun cevabıdır. Ardından da hemen hedef konulur: “Ortalama yapıp daha iyi bir üniversiteye yatay geçiş yapacağım.” ya da “Ortalama yapıp daha iyi bir bölüme geçiş yapacağım.” Ancak “Peki ama neden?” sorusuysa hep geçiştirilir. Zira kendisi bile bunu sorgulamamıştır ki nasıl cevap versin. Nedenini bilmeden sadece dilden söylenen amaç ile dönem sonuna gelinir. Bütün bir dönem var olmayan bir amaç ile dolaşılır ve haliyle de dönem sonunda derslerde gerekli başarı sağlanamaz. Ama bu sorun değil ki, nasılsa yılsonunda kesin sınıf 1.si 2.si olunacaktır, başka bir ihtimal de olamaz zaten. Hedefine ulaşması için 2. dönem hiçbir şey ona engel olamayacaktır. Derken yılsonu gelir. Sonuç? Yine aynı, yine (sözde) hedeflenen başarıya ulaşılamamıştır. Tabi bu noktada hedef cümlesinde hemen bir sonraki aşamaya geçilir ve hedef revize edilir. Yeni hedef cümlesi: “Gelecek dönem derslere devam ederken bir yandan da ÖSS’ye çalışıp çok daha iyi bir okulu/bölümü kazanacağım.” Ama hemen ardından da eklenir: “Kazanamazsam da derslere devam ettiğim için bir şey kaybetmem zaten.” Bir sonraki sene bir yandan ÖSS hesapları yapılırken, bir yandan da okul derslerine bakılır ve sonuçta iki tarafta da hüsran ile 2. sene de sonlanır.

Bunları okurken “yok ya ben böyle yapmam, sonuçta bu sadece bir genelleme ve beni bağlamaz.” gibi düşünceler oluşuyorsa kafanızda, emin olun akıbetiniz pek farklı olmayacak, şimdiden kendinizi çok üzmemenizi tavsiye ederim. Çünkü herkes benzer düşüncelere sahip olarak yola çıkıyor, sonuçsa benzer oluyor. Peki neden? Çok açık: yola çıkarken başta yanlış hedef ile çıkılıyor. Koyulan hedef aslında sizin değil. Daha doğrusu ortada bir hedef yok, sadece dilde dolaşan bir temenni var. Tabi sadece bu değil başarısızlığa sebep olan. Belki daha da önemli olan sorun, koyduğunuz “başka bir bölüme/üniversiteye geçiş” ve “tekrardan ÖSS’ye girip yeni bir üniversiteye gitmek” gibi hedefler hem bulunduğunuz bölüme/üniversiteye hem de çevrenizdekilere uyum sağlamanıza engel olup, aitlik hissinizin bir türlü olmamasına sebep olacaktır. Ardından da bu durum okulda başarısızlığı beraberinde getirecektir. Çünkü ait olmadığınızı düşündüğünüz bir yerde başarılı olabilmeniz pek de mümkün değil. Başarısızlık geldikçe de aitlik hissiyatınız giderek daha da azalacak, sıkıntılı bir kısır döngü oluşacaktır. Tabi olası başarısızlık ile birlikte çevreden gelecek can sıkıcı yorumları ise hiç hesaba katmıyorum, onlar zaten cepte.

Yukarıdaki sürecin başına, üniversiteye ilk adımınızı attığınız, hatta kazandı belgeniz elinize ulaştığı ana gidelim, hemen hedeflerin(!) sıraladığınız ana. Atılacak ilk adım bu sürecin başında hedef koymak yerine, öncesinde isteklerinizin neler olduğunu düşünmek olmalı. Asıl istediğiniz daha iyi bir bölüm ya da okul mu yoksa farklı şeyler mi? Daha iyi bir bölüme giderseniz ne avantajı olacak? Oraya gittiğiniz zaman ne gibi sıkıntılar yaşayacaksınız? ve benzeri bir çok soru sorulabilir. Kısaca öncelikle ne istediğinize tam olarak karar vermelisiniz. Ardından bu isteğinize nasıl ulaşabilirsiniz? Ne gerekiyor? güzelce düşünmeniz gerekiyor. Bunun üzerine bu isteklerinizi bulunduğunuz şartlar dâhilinde gerçekleştirmeye çalışmak en doğrusu olacaktır. İlerleyen zamanda yazılarımda bahsedeceğim bir şans var önünüzde: “Etiket odaklı değil, Ürün odaklı kariyer”. Yani kısaca, artık etiketiniz değil ürününüz, sağlayacağınız fayda sizi öne çıkartıyor. Artık eskiden olduğu gibi mezun olduğunuz okul ya da bölüm değil sorulan, bu güne kadar neler çıkarttın ortaya? Elinde hangi yetiler var? Ne katabilirsin bize? Gibi sorular soruların cevapları önemli. İşte özellikle bu ve daha benzer pek çok sebepten dolayı yapmanız gereken tek şey mutlu olduğunuz ve olacağınız yerin neresi olduğuna, ileride neler yapmak istediğinize, bunu başarmanız için neler gerektiğine karar vermek ve gerçekten istediğiniz şeyi başarabileceğinize inanmak. Bunların ardından oldukça keyifli ve başarının kaçınılmaz olduğu bir hayat bekliyor sizi, emin olabilirsiniz.
 
Son olarak da şunu diyeyim, bir şeyleri başarmak için illa değişiklik gerekli değil. Daha geri planda kalmış bir üniversite veya bölümde olmak size çok şey kaybettirmez aksine önünüz daha açık ve daha hızlı ilerlemeniz için imkana sahip olursunuz. Ve unutmayın ki tebdil-i mekanda her zaman fayda olmayabilir. Şu hikayeyle bitirelim;

“Küçük bir kuş kışı geçirmek üzere güneye gidiyordu.
Hava çok soğuktu ve kuş donarak yere düştü.
Yerde öylece yatarken bir inek geldi ve üzerine bir parça pislik bıraktı.
Donmak üzere olan kuş pisliğin altında, pisliğin sıcaklığıyla ısındı.
Çok mutlu oldu, neşe içinde pisliğin altından kafasını çıkartıp şarkı söylemeye başladı.
Oradan geçmekte olan bir kedi, kuşun sesini duydu. Onun nerde olduğunu keşfetmekte gecikmedi.
Kuşu pislikten sıyırdı ve afiyetle yedi!”
 
Bu hikayeden pek çok ders çıkartılabilir ancak şu nokta çok önemli: “Ne olursa olsun, eğer bulunduğun yerde mutluysan, orada durmaya devam et.”

Tags: hedef, hedefsizlik, lys, yeni